Sommige mensen worden rijk door het ‘heilige WWW’ zoals mijn Duitsleraar het altijd noemde. De meesten niet.
Internet is een anarchistische getto waar groepsverkrachtingen, discriminatie, overvallen, laster, oplichting, diefstal en vechtpartijen aan de orde van de dag zijn. Digitaal weliswaar maar dat mag de pret niet drukken. We zijn online allemaal vrije jongens die kunnen zeggen wat ze denken en downloaden wat ze willen. Geen IP-ban die ons tegenhoudt.
HIER wordt (door de dwaas van het plaatje) de waarheid geschreven. De halve waarheid.
Het is niet zo dat internetters kinderachtig zijn; mensen die zich veel op internet bevinden hebben hogere grenzen. Wij schrikken niet meer van een röntgenpik die wordt afgezogen door een röngenhoer, waarvan je er 300 per dag (alleen dan niet in röntgen) tegenkomt op het net. Typ een foute URL in en je komt op geile harde porno (18+)!. Lach om stomme trutten die het met honden doen en klik het dan weer weg. Je kan grappen maken over mensen, alleen dan veel harder dan in bijvoorbeeld een column in een krant.
Hier klopt dus geen zak van, maar het is wel grappig .
De platte, grove en harde stijl die op internet de toon aangeeft, werkt domweg niet op televisie. Het is te puberaal. Smaakloos. Geen wonder dat Theo van Gogh een website is begonnen. Wij gedragen ons als pubers zonder zelfkritiek die kijken tot hoe ver ze kunnen gaan. Lekker schreeuwen, lekker schoppen en lekker scoren. Zoals een hooligan die, nadat je hem vraagt waar al zijn agressie toch vandaan komt, keihard “kankerjoden” begint te joelen. We zijn de kut-Marokkanen van medialand.